Uisge Beatha - mijn zeilboot, een Hanse 311

Gedurende de nacht is de hemel open gebasten en een niet aflatende stroom regen valt op ons neer.

Na een nacht met veel regen is ook de wind in kracht toegenomen. Een blik op de meter leert dat er 28knts staat. In vlagen schiet de meter naar 41knts (windkracht 9 in de haven!!). Niet echt weer om de haven te verlaten. Nog los of we een beetje fatsoenlijk uit de krappe box komen. Het plan om naar Kapeln laten we maar even voor wat het is. Het dillema van een zeiler: er is te weinig wind of er is teveel wind, maar er is nooit genoeg wind. We gaan de was doen...

De lichtaccu (voor het boordnet) laadt wel, maar komt niet boven de 75%. Ook niet na de vele uren motorren op o.a. het Kieler-kanaal. Een dag en nacht op de walstroom helpt evenmin. De accu is een jaar oud. Geen idee wat er aan de hand is. Op de haven bevindt zich een Volvo Penta dealer. Hij komt met een zuurweger en meet dat de accu meer dan voor de helft vol is (gelukkig, mijn meter klopt). Met de accu zelf is volgens de monteur niks mis. Daarna heb ik alle contacten schoongemaakt, voor zover nodig. Geen verbetering. Ik laat het voor wat het is, ook al intrigeert het me wel.

Via ugrib haal ik de weersverwachting voor de komende dagen op. Woensdag en donderdag is de voorspelling voor minder wind, maar daarna trekt het weer in hevigheid aan. Ik merk dat ik, ook al ben ik net een week weg, nu al nadenk over de terugreis en hoe dat aan te pakken. De Duitse Bocht is beter te mijden als de wind uit tussen de 270-360 graden komt. En dat is wel de voorspelling. De komende dagen de grib-files ophalen en zien hoe het zich ontwikkelt. Dit kan betekenen dat we minder de Oostzee opkunnen dan aanvankelijk bedacht. Het laatste wat ik wil is de boot ergens achterlaten om haar later te gaan ophalen.

De rest van de dag breng ik door met lezen en door het dorp wandelen, waar het erg druk is met toeristen. De twee campings die dit dorpje rijk is, staan afgeladen vol. De douches en toiletten zijn daar ook helemaal op ingericht en zien er nieuw uit.

Ter afsluiting van deze dag las ik in het boek van Ben Hoekendijk, Zeekoorts, een anekdote die ik wel wil vermelden. Het is over een Amerikaanse matroos op de onderzeeboot uit de Swordfish-klasse die een verfkrabber van 4gulden50 in de torpedobuis laat vallen waardoor een handel klem komt te zitten die vervolgens voorkomt dat er torpedo's kunnen worden afgeschoten. Duikers zijn niet instaat het geheel te ontgrendelen en uiteindelijk gaat de boot het dok in en kost het 171.000dollar om de zaak weer werkend te krijgen.

Logstand blijft: 1164NM