Uisge Beatha - mijn zeilboot, een Hanse 311

Lange tocht om moe in Harwich aan te komen.

Veel te vroeg wakker. Beetje liggen draaien om uiteindelijk te gaan douchen. Rond half 6 rustig aan los maken en richting de brug waarvan de sluiswachter heeft besloten deze pas open te doen als alle andere boten in de sluis liggen. Ook zij die niet hebben gereserveerd. Een oproep naar de sluiswachter maakt hierin geen verschil. Uiteindelijk gaat ook voor ons de brug open en kunnen als laatste schip nog net mee.

Zeehondjes
(klik voor grote foto)

Al motorzeilend gaan we de Thames af. Het weer betrekt. Voor de groep zich splitst worden we door de Temptation opgeroepen dat er aan SB zeehondjes liggen. En inderdaad, we kunnen er redelijk in de buurt komen. Een mooie afsluiting voor we de koers verleggen naar vlak onder de kust om richting Harwich te gaan. De lucht is dichtgetrokken en de eerste bui daalt op ons neer.

Vanuit het zuidwesten begint de wind aan te trekken en is het 'plat voor de lap' een rollende koers, daarom gaan we afkruisen en zetten een bulle tally. Als de zee zich verder opbouwt is gijpen geen optie meer en worden het stormrondjes om de koers te verleggen. Doordat je zo'n 300graden draait, moet ik na elk rondje mijn oriëntatie hervinden.

Als ik even lig te rusten, hoor ik Kees ineens roepen dat ik naar boven moet komen. Op sokken in een boot onder helling is dat geen eenvoudige klus en ben ook te laat boven. Hoor nog wel een klap. Blijkt dat de wind achter het zeil is geslagen en doordat de giek vast staat, kon deze niet over komen, maar terugsturen lukt ook niet. Het blok kan de kracht niet hebben en met een klap schiet het blok aan de voetrail uit elkaar en komt de giek met een knal over.

Resultaat klapgijp
(klik voor grote foto)

Volgende keer iets minder diep sturen...

De wind is al zover aangetrokken, dat we twee riffen hebben gestoken. De boot is goed onder controle te houden en we vorderen gestaag, hoewel Londen - Harwich op een dag een eind is. Tegen half 10 komen we bij de haven in Harwich aan. Allemaal bekaf. Een allervriendelijkste sluiswachter schut ons in hoog tempo en wijst ons een plek voor de nacht. Eerst eten en een borrel. De borrel bij de Tempation wordt verplaatst; zij willen naar bed. Na het eten doen we nog een poging om het vertrek voor morgen te bepalen en volgens mij kunnen we in de loop van de ochtend weg en hebben dan een vol tij stroom mee...