Uisge Beatha - mijn zeilboot, een Hanse 311

Met een zonnige tocht en lopend windje naar Dover.

Lijntje
(klik voor grote foto)

Redelijk vroeg eruit om om half acht buiten te zijn. Maaike stuurt de boot eruit en we verleggen de koers naar een ruimewindse koers. Dit wordt wel als spannend ervaren en het roer gaat over. Met stroom en wind mee loopt het bootje lekker. I.t.t. vorig jaar nemen we nu de betonde route, tussen de ondieptes door. Daardoor mis je het lichtschip, wat ik wel een bijzondere ervaring vond. Om het toch nog een beetje speciaal te maken laten de boeien een gong horen. Voor enkele ook een nieuwe ervaring.

White Cliffs
(klik voor grote foto)

Ik nestel mezelf op de punt op het opstapje en geniet van het uitzicht als we de White Cliffs of Dover naderen. Een indrukwekkend gezicht als die witte krijtrotsen je tegemoet komen. Helaas is de wind van korte duur, na een paar uur loopt de wind er zo goed als uit. Nog wel voldoende om te zeilen, maar te weinig om het tij voor te blijven. Maar zittend in het zonnetje maakt me dat niet zoveel uit. We dobberen rustig in de richting van de oostelijke haveningang. Roepen op 200mtr voor de ingang Dover patrol op en kunnen direct doorvaren naar de jachtenhaven. De havenmeester wijst ons een plek aan de BB-zijde.

Dover Castle
(klik voor grote foto)

Als we eenmaal liggen, ga ik hardlopen (6 * 3' met 1' rust), even mijn hoofd leegmaken; er zijn nogal wat dingen die me bezighouden en er maar moeizaam uitkomen. De anderen gaan het kasteel bezoeken.

Het rustige tempo zat er niet helemaal in. Twee versnellingen gedaan en nog steeds geen last van mijn knie. Gaat goed :-) Na het douchen nestel ik mij met een boek in de kuip in de zon.

's Avonds is er heerlijk nasi gemaakt en bij het eten breng ik ter sprake dat het weggaan van de positie achter het roer, zoals vanochtend gebeurde, als het spannend wordt, ik daar toch moeite mee heb, me heb afgevraagd wat er nu gebeurde cq. wat er speelde. Zeker omdat daarmee in een wat lastigere situatie niet om hulp wordt gevraagd en dit ook vraagtekens bij mij oproept als zoiets tijdens een wacht gebeurd. Het bespreekbaar willen maken loopt uit op een emotionele situatie die als confronterend wordt ervaren en meer lading krijgt dan ik aanvankelijk had bedoeld. Hier zijn we nog een behoorlijk deel van de avond mee bezig. Uiteindelijk is het voor nu opgelost en kunnen we weer verder. Bij een boottrip met vier verschillende persoonlijkheden horen ook vier persoonlijke meningen, had echter niet verwacht dat dit zo vroeg in de reis zo naar voren zou komen.